Traktat narewski – sojusz zaczepno-odporny zawarty 30 sierpnia 1704 roku pod Narwą pomiędzy królem Augustem II Mocnym i Rzecząpospolitą a Piotrem I. Upoważnienia do rokowań o sojuszu udzielił sejm 1703. W imieniu Augusta II traktat podpisał wojewoda chełmiński Tomasz Działyński. Ratyfikacji (z zastrzeżeniami późniejszego zatwierdzenia przez najbliższy Sejm, co nie nastąpiło) dokonała Walna Rada Warszawska 1710 roku (Volumina Legum t. 6 s. 73 i 82 - 84).